Vos en eekhoorn

Ik scroll niet meer door parallelle levens. Ik hou wel van Kunstenfestival Watou.

Facebook is een adressengids.

Vroeger kregen we De Flapuit in de bus. Ik zocht direct naar onze naam: een keer bij de juiste straat, een keer alfabetisch. Daarna las ik advertenties van handelaren uit ons dorp die ik niet kende. Dan verdween die onderaan de kast.

Ik ban de monsterapp van mijn telefoon.

Ze zegt dat elk leven een geschenk is, ook al zit het niet altijd in een mooie verpakking. Haar ogen zijn bruin. We besluiten dat we ons lijf eerst helemaal leeg moeten laten lopen voor we ruimte hebben voor nieuwe dingen.

Mijn voorhoofd gloeit en ik stap naar huis met een sleutel in mijn handen.

In de Ardennen zie ik een eekhoorn en een vos. De eekhoorn rent de boom in met een dennenappel in zijn mond. De vos maakt sprongetjes in het weiland naast het centre commercial. Hij ziet dat. Ik drink koffie. Ik heb niet zo’n goede ogen. Er komen soms vlekken op mijn lenzen als ik moe ben.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *